22 stycznia na Malcie, podczas Walnego Zgromadzenia REMA, członkowie sieci rozpoczęli tworzenie Manifestu REMA. Poprzez otwartą dyskusję i wspólną refleksję zaczęliśmy kształtować dokument, który wyrazi naszą wspólną wizję i priorytety jako europejskiej sieci muzyki dawnej. W nadchodzących miesiącach Zarząd i Biuro REMA będą kontynuować jego opracowywanie, zanim zostanie on zaprezentowany podczas Szczytu REMA w Brugii w listopadzie 2026 roku.
To, co stało się jasne na Malcie, jest zarazem proste i inspirujące: muzyka dawna to nie tylko repertuar, który należy zachować, ale żywe europejskie dziedzictwo, które trzeba aktywizować. Jest to praktyka zakorzeniona w ciekawości, badaniach i eksploracji artystycznej. Poprzez głębokie zaangażowanie w przeszłość dążymy do tego, by nadawać jej sens i brzmienie we współczesności. Muzyka dawna nie jest nostalgią; chodzi w niej o zrozumienie, skąd pochodzimy, aby móc wyobrazić sobie, dokąd zmierzamy.
Nasza dziedzina odzwierciedla również różnorodność i powiązania. Przez stulecia kompozytorzy, muzycy i idee przekraczały granice. Europa jest polifonią — współistnieniem wielu głosów. Dziś każdy zespół, festiwal i akademia kontynuuje ten ponadnarodowy dialog, łącząc kraje, pokolenia i publiczność. W podzielonym świecie muzyka dawna tworzy przestrzenie spotkania — żywego, wspólnego i głęboko ludzkiego.
Nasz ekosystem definiują także inicjatywa i wyjątkowość. Elastyczny, oparty na badaniach i często tworzony przez niezależnych artystów, funkcjonuje na styku sztuki i dziedzictwa, nauki i kreatywności. Rolą REMA jest reprezentowanie tego unikalnego modelu: żywego, współzależnego „lasu” kultury, a nie twierdzy.
W Dniu Muzyki Dawnej, 21 marca, potwierdzamy, że muzyka dawna jest żywym europejskim dziedzictwem muzycznym oraz silnym ambasadorem międzynarodowego dialogu i dyplomacji kulturalnej.
źródło: https://www.rema-eemn.net/






